home wie-ben-ik

Jan Jansen               27 en 28 november 2010 – Baarn

‘Wil jij een artikel schrijven over een workshop die ik ga geven, in ruil voor deelname aan de workshop?’
            Deze vraag stelde Jan Janssen mij. Schrijver van het boek Integrale Transformatie, boek waarvan ik het geluk heb de vertaler naar het Frans te zijn. Nou die ruil wilde ik wel. Als vertaler zou ik nu via deze ervaring in dieper contact met de materie die in het boek wordt beschreven kunnen komen. Verder zou het mij de gelegenheid bieden om Jan mee te maken. Wij hadden elkaar nog niet eerder ontmoet.
            Zo kwam ik dus met een open mind aan in conferentiecentrum de Drakenburg voor de workshop genaamd Mindful Relating. Ik wist niet precies wat ik moest verwachten, ik was daardoor benieuwd, benieuwd naar de inhoud van de workshop, maar vooral naar Jan.
            De term presence – aanwezigheid – is een term die in mijn leven de laatste tijd steeds meer een rol lijkt te gaan spelen. Onlangs woonde ik een lezing bij van Eckhart Tolle. In de grote zaal waarin hij sprak werd het gevoel van presence welhaast tastbaar toen hij het podium opkwam. Hetzelfde gevoel van aanwezigheid zou ik dit hele weekend gaan ervaren tijdens deze workshop.
            De Drakenburg is een vrij ideaal gelegen oord, midden in een bos. De zaal waarin wij zouden werken was idyllisch de ‘schaapskooi’ genoemd. Toen ik aankwam, stond ik even stil bij de deur en keek de zaal in. Ik zag twee mannen en twee vrouwen in een grote zaal met houten balken aan het plafond. De ene wand was volledig van glas en keek uit op een grasveld, met erachter bomen. Als silhouetten tekenden ze zich af tegen de blauwe lucht. Blaadjes reeds gevallen, het komend rustseizoen aankondigend. Geen zuchtje wind. Statige stilte. Ik stapte naar binnen en Jan draaide zich zojuist om. Een glimlach, oogcontact, een groet en dieper oogcontact. Onmiddellijk was daar dat gevoel van presence.
            Ook al had ik een foto van Jan op zijn site gezien, in het echt zag hij er jonger, kwetsbaarder uit. Dat was mijn eerste indruk. Om de een of andere reden had ik een bijna twee meter lange man verwacht. Interessante projectie wellicht.
            De deelnemers druppelden binnen. Om 10.00 startte de workshop. We zaten in een kring onder de balken, gedimd licht, rustgevende muziek op de achtergrond. Tien personen in totaal. Jan begon met ons welkom te heten. Hij sprak met zachte stem, met veel-ziende ogen keek hij de kring rond, met bescheidenheid en nederigheid en vooral met respect zou hij de workshop leiden. De voertaal was Engels aangezien het een internationaal gezelschap betrof.
            Het viel me op hoe veilig ik me onmiddellijk in de groep voelde. Natuurlijk was het een clubje mensen die allen eenzelfde intentie hadden, en althans qua opleiding een gemene deler. De meesten hadden allemaal de Barbara Brennan School of Healing bezocht of waren er nog mee bezig. Allen waren helers, al dan niet in opleiding. Ik ben creatief therapeut. Toch maakte dat niet uit aangezien ik de materie via het boek van Jan grondig had bewerkt. In elk geval analytisch. Het was waarschijnlijk een combinatie van intentie, achtergrond, de presence van Jan en wellicht de eerste zachte sneeuwval van dit jaar die de stilte nog eens benadrukte. Een diepe aanwezigheid was voelbaar in de ruimte.
            Eerst was er een voorstelrondje, Jan beet de spits af en vertelde dat hij een achtergrond heeft van Boeddhisme, Tibetaanse geneeskunst en familieopstellingen. Hij maakte duidelijk dat alle healingwerk altijd start vanuit één grondhouding: mindfulness.
Met mindfulness bedoelt Jan, fundamentele aandacht. Een open houding, een houding die we hebben als we iets nieuws gaan leren, te weten beginners mind. Die beginners mind verliezen we snel, maar kunnen we ook oproepen. Elke seconde van de dag kunnen we ons de beginners mind houding aanmeten. Alles wat we zien en wat zich aandient kunnen we bezien vanuit nieuwsgierigheid en leergierigheid. Een totaal open houding. Het tegenovergestelde van het zoeken naar de bevestiging van datgene wat we reeds weten. Jan moedigde ons aan om steeds te ervaren, te kijken, niet te oordelen, en te voelen. Benoemen was oké maar zonder invulling. De woorden die in mij opkwamen terwijl een ieder zich aan de groep voorstelde waren: stilte, bewustzijn, aanwezigheid, veiligheid.
            Jan maakte duidelijk dat wanneer je mindful bent, presence zich kan manifesteren. Presence is altijd alom aanwezig, maar kan alleen opgemerkt worden als mindfulness wordt beoefend. Jan zei: de kwaliteit van presence is al genoeg om de healing te bewerkstelligen. Terwijl Jan sprak welde een diep gevoel van eerbied in mij op.

            Het weekend zou een organisch afwisselend geheel worden waarin ook Jan beginners mind zou beoefenen. Oefeningen werden afgewisseld met momenten van reflectie, theorie en pauzes. De allereerste oefening was bedoeld om de chakras te openen. Een oefening genaamd Integrale Aanwezigheid. Jan leidde de oefening die leek op een mindfulness meditatie, waarbij het niet de bedoeling was om diep in meditatie en het tijdloze weg te zinken, maar alert aanwezig te blijven en bewust alles wat zich in het bewustzijn afspeelde op te merken. Volledig aanwezig in alle domeinen: lichamelijk, geestelijk, energetisch. De chakras behoren niet energie op te slaan, maar juist energie te laten stromen, zelfs te verteren. We werden aangespoord open, alert en vooral aanwezig te zijn.
            Ik geef al jarenlang meditatieles, lees veel over spirituele technieken en ben altijd bezig met persoonlijke ontwikkeling. De stille aanwezigheid van presence te ervaren geeft mijn leven een geheel nieuwe dimensie. Aangezien ik maar weinig kennis heb van chakras en hoe de energie te doen stromen, ik ben nu eenmaal geen healer, had ik geen hokje waarin ik mijn ervaringen kon plaatsen. Ik kon slechts ervaren en mij verwonderen.   
            Vanaf de allereerste oefening gebeurde er iets met mij dat ik voorheen nog nooit heb meegemaakt. Ondanks alle meditaties en keren dat ik bij een magnetiseur ben geweest, nog nooit ervoer ik de stroom van energie zo sterk als tijdens deze oefeningen. Tijdens de eerste oefening waarbij we de rug zo recht mogelijk moesten houden, zodat de ruggengraat het lichaam kon dragen zonder enige moeite, voelde ik een stroom van energie door mijn hele lichaam gaan. Met name toen die stroom in de bovenste chakras kwam, voelde ik mij ineens heel duizelig en ervoer zelfs een opkomend gevoel van misselijkheid. Het was alsof mijn bewustzijn zich vergrootte, mijn lichaam tintelde. Ik voelde de energie door mijn voeten en benen stromen, heel licht, heel sprankelend. Een heerlijke gewaarwording. Maar de misselijkheid deed me opschrikken, gelukkig werd de oefening juist beëindigd.
            Steeds na een oefening werden we aangemoedigd om onze ervaringen op te schrijven. Volgens Jan maakt het opschrijven van een ervaring dat we deze verankeren, terwijl het delen van een ervaring ons bovendien een gevoel van zelfbekrachtiging oplevert. Het delen en worden ontvangen door de groep zorgt vervolgens voor een groepsbekrachtiging.
            Toen ik aan de beurt was beschreef ik de bijzondere ervaring van expansie die ik had gevoeld, maar ook de angst toen ik misselijk en duizelig werd. Jan raadde me aan om in dat geval wat minder snel te gaan en vooral het eerste chakra goed te aarden.
            We deden nog een oefening gevolgd door delen en een pauze. Het gevoel van vertrouwen was van meet af aan heel sterk in de groep. Emoties waren reeds losgekomen en Jan vroeg: ‘Kun je de emotie identificeren en hem door je heen voelen stromen, en dit ook verwelkomen?’ Hij wees erop dat we beter niet te snel conclusies konden trekken omdat dit de mindfulness zou blokkeren. ‘Vraag jezelf niet af waarom. Waarom is vaak een verdediging. De behoefte iets te begrijpen en inzicht te wensen is heel vaak een verdediging tegen dieper gelegen gevoelens en een dieper gelegen realiteit. In feite is het stellen van de waarom vraag het wegrationaliseren van het gevoel.’
           
            Aldus belandden we bij het eerste blokje theorie. Aangezien het thema van de workshop mindful relating was werd het tijd om iets te vertellen over hoe de interacties tussen mensen zich manifesteren met betrekking tot chakra koorden. Volgens Jan bestaan de chakras uit vier verschillende lagen. De kern van het chakra is het heilig centrum, op dit niveau is geen activiteit. Dit is het niveau van totale aanwezigheid, het absolute, de perfecte blauwdruk. Dit is een staat van zijn en niet van doen. Om dat centrum heen zit een tweede laag. Dit is de laag van de geest (spirit), dit niveau heeft activiteit in zich. Zowel niveau één als twee zijn zuiver en perfect. De derde laag is de laag van de ziel. Deze laag kan de deur naar diepere liefde worden, als op dit niveau een verlangen naar verbinding en eenheid met het goddelijke ontstaat. Dit zielsniveau maakt deel uit van een geheel, van een groep. Dit niveau is minder op het ego gericht dan het vierde niveau, de buitenste laag. De ziel is vol van loyaliteit ten opzichte van bijvoorbeeld de school, de goeroe, de leraar bij wie je afstudeerde etc. Als er op dit niveau een verlangen is naar eenheid met het goddelijke ontstaat er frictie. Die frictie genereert spirituele activiteit op niveau twee.
Om deze drie lagen ligt de vierde, en dat is het niveau van de persoonlijkheid. Deze laag is meer op behoeften gebaseerd en daar bevindt zich ook de erotische aantrekkingskracht. Hetgeen overigens niet negatief is. Maar de aandacht en liefde die men investeert zijn doorgaans ingegeven door behoeften of door dat wat we denken nodig te hebben. Het is een essentiële overlevingsmechaniek. Via het portaal van niveau vier kunnen we doordringen naar diepere liefde, dat van niveau drie. Hier verlangen we naar verbinding met het goddelijke. Niveau drie is het niveau van de overlevingsmechanismen.
Ieder niveau heeft zijn eigen graad van liefde ervaren en geven. Wanneer mensen op hun reis naar transformatie niveau één en twee meenemen naar niveau drie en vier zodat drie en vier ook meer goddelijk worden en zuiverder, is dat tevens de manier waarop de chakras zich ontwikkelen.
            Hoe kunnen we deze ontwikkeling stimuleren? Door mindfulness, door nieuwsgierigheid, door open te staan, beginners mind. Niveau één en twee zijn altijd in het Nu. De andere niveaus zijn gevuld met herinneringen. In het begin zal niveau vier niveau één willen controleren: ‘Leven, geef me dit, God geef me dat’, maar zodra we dit los kunnen laten zal onze boodschappenlijst veranderen en zullen we dingen vragen als: ‘Geef mij alsjeblieft inspiratie, leid mij op mijn weg, show me the way’. Dan zullen we gaan zoeken en het goddelijke gaan ervaren op authentieke wijze, hetgeen zal leiden naar het ervaren van het goddelijke diep binnenin ons. We hoeven geen omweg te nemen om God te ontmoeten, dit neemt dan ook de kracht van instituten weg. De rol van de therapeut is die van het begeleiden van de cliënt op weg naar zijn centrum, naar niveau één. Daarvoor moeten we iets ontwikkelen dat genoemd wordt ‘tough love’, krachtige liefde. De reden hiervoor is dat we niet willen dat de cliënt naar niveau één geleid wordt door onze relatiekoorden, dit is niet de bedoeling, de persoon moet daar zelf komen. De therapeut is steunend aanwezig, maar neemt het niet van de cliënt over. Je laat merken dat je er bent, dat je voelt wat de cliënt doormaakt, maar dat je de spirit in de cliënt vertrouwt en dat hij het zelf kan. Tough love is: ik ben er voor je maar ik doe het niet voor je. Men hanteert een gezonde grens zodat de cliënt niet afhankelijk wordt van de therapeut. De cliënt zal alles in het werk stellen en zet al zijn verdedigingsmechanismen in om de therapeut te verleiden, dat kan gaan van enorme boosheid, tot ronduit verleiding en complimenten, maar de therapeut moet alle verdedigingsmechanismen weigeren steeds goed oplettend dat hij de cliënt zelf volledig ontvangt.
            Dit gaat op voor alle 7 chakras met hun eigen niveau van psychologisch functioneren. Het is van groot belang dat je niet te intiem wordt met de cliënt zodat je niet belangrijker wordt voor de cliënt dan de eigen partner, omdat je dan hun eigen intimiteit met de partner blokkeert.
            Jan gaat tevens in op het model van Bert Hellinger. In de familie opstellingen spreekt hij van drie wetten met betrekking tot de rangorde van liefde.
            De theorie gaat in dit geval vooraf aan de oefening. Na deze theorie gaan we over naar een fysiek moment van ontspanning. We krijgen een instructie in Thaise massage door Antonella. Ik heb het geluk gemasseerd te worden en laat het heerlijk over mij komen. Een fijn einde van een zeer energetisch geladen dag.
            De volgende morgen begint met een healing met betrekking tot relatiekoorden tussen ouders en voorouders. Dit is het vervolg op de introductie in familiebanden waarover Jan de middag daarvoor sprak. Volgt een zeer diepe en beladen oefening. Tijdens de oefening voel ik de energieën, ik krijg inzichten en voel een groot gevoel van eerbied en verantwoordelijkheid, maar ook van vreugde, dat ik nu aan de beurt ben om het leven te leven in de bloedlijn van mijn familie en dat ik me niet hoef te verontschuldigen voor het feit dat ik er ben. Een heel indringend besef. Ik voel de vreugde zo in mij opborrelen, een prachtig moment.
            Aan het eind van de morgen doen we een healing. De helft van de groep ontvangt en de andere helft geeft. Aangezien ik die middag helaas niet kan blijven, mag ik de healing ontvangen. Wat ik meemaak tijdens deze healing is totaal nieuw. Aangezien ik nog nooit een chakrahealing had meegemaakt wist ik ook niet wat ik zou kunnen verwachten. Ik stelde me open en liet het maar over me komen. Ik had er geen idee over, geen mening, ik zou wel zien. Eerst stond de healer achter mijn voeten en raakte ze aan. Ik voelde niets speciaals, alleen maar dat mijn voeten koud waren, zo ging ze bepaalde punten af op mijn lichaam. Later begreep ik dat de term hiervoor ‘calibrage’ was. Afstemming neem ik aan. Daarna gingen haar handen omhoog en ging ze met de chakras werken. Het was alsof er een enorm veld van licht om mij heen werd open geritst. Het is heel moeilijk met woorden in deze beschrijving recht te doen aan wat ik ervoer. Het was heel licht, heel sprankelend, maar wederom bij mijn hoofd een gevoel van oppressie, van spanning in mijn zesde chakra, en ook in mijn zevende, maar deze keer kon ik in elk geval een gevoel van misselijkheid vermijden door heel diep te ademen. Ik had een paar keer gehoord dat Jan naar de healer toekwam en haar wat dingen zei. Ik kon niet verstaan wat het was. Toen de healing was afgerond kwam ik voorzichtig op de bank zitten. Nu is er één ding waar ik absoluut nooit moeite mee heb in mijn leven en dat is het vinden van woorden. Behalve na deze healing. Ik was sprakeloos. Ik keek in het gelukkige gezicht van de healer. Zij keek mij aan en bedankte mij nota bene!! Terwijl het natuurlijk aan mij was om haar te bedanken. Werkelijk heel bijzonder.
            Aangezien ik naar een andere afspraak moest kon ik helaas niet mee met de anderen om te lunchen en ook niet napraten over deze healing. Ik vermoed dat het door het universum opzettelijk zo voor mij geregeld was. Ik had tijd nodig om bij te komen. Ik moest een uur autorijden dus kon dat in stilte doen. Bovendien liep ik zo niet het risico om mijn ervaring te begraven met waarom en wat vragen en hoe en wat betekent het dan.
            Uiteraard dienden die vragen zich de volgende dag aan. Maar toen was de ervaring al goed geankerd.
            Afrondend wil ik over mijn deelname aan dit weekend zeggen dat het mij meer gebracht heeft dan ik had kunnen vermoeden. Er is iets in mij losgemaakt waardoor ik in mijn meditatie vanmorgen heel gemakkelijk de energie weer kon voelen stromen. Het mooiste was echter toen ik hedenmorgen met een cliënt aan het werk was en ik haar leidde in een visualisatie dat het licht dat ik gisteren tijdens de workshop had ervaren nu ook als een weldadige wolk door ons en om ons heen stroomde. Ik kon gemakkelijker aarden en voelde de subtiele maar overduidelijke energie via de chakras stromen. Ook voelde ik de presence. Het was niet mogelijk om in dit artikel uitputtend te zijn over mijn ervaringen, het zou dan te lang zijn geworden.
Rest mij nog één ding te zeggen: dank je wel Jan Janssen!

Namasté